Sistemi dojave požara su strogo definisani zakonom. Projektovanje takvih sistema rade stručna lica sa licencom. Za rano otkrivanje požara koriste se dim i toplota. Javljači požara, konvencionalni i analogni adresabilni, koriste iste fizičke principe za detekciju požara: merenje prisutnosti dima, merenje temperature, treperenje plamena ili izvora toplote. Informaciju dalje prosleđuju do vatrodojavne centrale koja proverava verodostojnost signala. U slučaju potvrde kritične vrednosti aktivira se alarm. Alarm se može oglasiti pomoću sirene ili putem telefonske dojave.

Moguća je integracija provalnog i protivpožarnog sistema. Relejni izlaz sa požarne centrale se uvodi u alarmnu centralu na zonu koja je aktivna 24h. Po aktiviranju automatskih ili ručnih javljača biće aktivirana telefonska dojava putem koje se kontaktira monitoring centar. Nakon dojave dežurna služba  će   poslati u objekat interventu  i dežurnu vatrogasnu službu.

Konvencionalni sistemi - Konvencionalne centrale  se sastoje od određenog broja konvencionalnih zona. Prema propisu, jedna zona sadrži do 30 javljača požara ili ručnih javljača požara.  U slučaju aktiviranja  javljača požara, na centrali za dojavu požara javlja se signal alarma na  liniji (zoni). Nije moguće  sa centrale ustanoviti koji je javljač aktiviran, zato je poželjno ručne javljače požara spajati u zasebnu zonu.

Adresabilni sistemi - Adresabilni sistemi za detekciju i dojavu požara pružaju najmoderniju i najbolju zaštitu od požara.

Osim olakšanog testiranja ovi sistemi se odlikuju velikom fleksibilnošću i preciznošću detekcije požara. Kada kažemo da je sistem "adresabilan" to znači da svaki detektor u sistemu ima svoju individualnu adresu, tako da u slučaju požara imate preciznu informaciju koji je detektor u kojoj prostoriji aktiviran.